Wednesday, 8 August 2012

Bugün...

İki satır zevzekliğe ara verip ciddi birşeyler söyleyesim var.

Bugün bir arkadaşımdan bir iyilik gördüm.
-E ne var bunda diyeceksiniz.

Ama ben istemeden yaptı.
-Arada olur öyle şeyler

Evet ama bana bir süredir olmuyordu.

Bu şu anlama gelmesin yani  kızım kimse sana hiçbir iyilikte bulunmuyor mu? gibi değil. Tabiki çok iyi  ve düşünceli arkadaşlarım var.

Bu durum biraz farklı.

Şöyle ki;
Benimle ilgili bir konuda, ben istemeden , kendiliğinden bana iyi geleceğini düşünerek bir adım attı, üzerine çaba gösterdi, uğraştı, takip etti ve ben ona 'yaa canım ne oldu bizim o iş' demeden bana her gelişmede mailler yazdı. Hem de çok yoğun olmasına rağmen...Unutmadı hiç. Günler geçse de peşinden ayrılmadı.

Henüz sonuçlanmadı. Belki olmaz. Ama sonucu önemli değil, o yüzden şimdi teşekkür etmek istedim.

Yakınımda olsa koşar gider tatlı yanaklarından öperdim.
Tanıdığım en eski arkadaşlarımdan biri.
Ve araya zaman da mekan da okyanus da girse, görüştüğümüzde sanki dün ayrılmışız gibi sarılıp konuştuklarımdan.

Yani sürekli görüşüp ama bir engelde hemen silinenler gibi değil.

Yada üzgünken yanında olup başına iyi birşey gelince seninle sevinemeyenler gibi de değil...

O nedenle o güzel kalpli arkadaşıma teşekkür ediyorum, bana bunu hatırlattiği için.

Şimdi bir düşünün en son kim size böyle bir iyilik yapmıştı? Kıymetini bilebilmiş miydiniz?






No comments:

Post a Comment